
Vroeger kwam de tabaksindustrie overal mee weg. Sigarettenmerken maakten op vreemde manieren reclame. Niks was te gek. Er bestaat een advertentie waarin een baby zijn moeder vraagt om wat meer te roken. Daar wordt ze namelijk rustiger van. Bijna niemand had het lef om de fabrikanten tegen te spreken. Je kunt je wel voorstellen dat er dus veel mensen rookten.
Eind jaren '50 rookten alle Amerikaanse mannen van 15 jaar en ouder. Met dank aan het sterkste wapen ter wereld, dat zonder beperkingen mocht worden gebruikt: reclame. Roken was stoer, goed en volwassen. Je kent vast wel de Marlboro-man: een stoere cowboy, genietend van zijn vrijheid. Met een peuk in z’n mond zat hij op z’n paard.
De tabaksindustrie wist in de jaren '50 al dat je van roken ziek wordt. De bewijzen stapelden zich op. Maar de grote sigarettenmerken trokken zich hier niets van aan. Ze zeiden zelfs dat je kon roken ‘zonder gevaar’. ‘Niks aan de hand’, leken ze te zeggen. ‘Steek er gerust nog eentje op’. Nu komen ze daar gelukkig niet meer mee weg.
Sigarettenmerken proberen van alles om reclame te maken. Acteurs krijgen bakken met geld als ze een bepaald merk sigaret roken in hun films. Nu er meer regels zijn over reclame maken voor tabak, wordt het lastig voor de tabaksindustrie. Ze proberen op andere manieren de aandacht te trekken.
De tabaksindustrie ging over op sponsoring. Bijvoorbeeld van sportevenementen en muziekfestivals. Merken gaven er geld voor om op deze evenementen en festivals hun naam te laten zien. Maar ook dit mag nu niet meer. Daarom hebben ze weer wat nieuws bedacht: brand stretching. Wat dat is? Het betekent zoiets als het oprekken van je merk.
Oftewel: Marlboro ging kleding op de markt zetten. Camel kwam met stoere schoenen. Heel handig, want hiervoor waren nog geen regels. Zo kreeg je zeilwedstrijden met als sponsor Pall Mall Pleasure Wear. En met Camel schoenen was je opeens een ontdekkingsreiziger.
Door alle regels werden er steeds minder sigaretten verkocht. Ook worden de sigaretten steeds duurder. Dus wat doen de sigarettenmerken, die altijd wel een oplossing zien om sigaretten aan de man te brengen? Ze zijn naar de derde wereld gegaan.
Zonder alle regeltjes kunnen ze in de derde wereld hun eigen gang gaan. Ze maken overal reclame voor sigaretten. Roken zorgt voor macht, welvaart en gezondheid, lijken de reclames te zeggen. Dat is natuurlijk helemaal niet waar. Maar de mensen in de derde wereld geloven het helaas wel.
En het kan nog erger. In de sigaretten die in de derde wereldlanden verkocht worden, zit meer nicotine. Zo worden de mensen sneller verslaafd. En als ze eenmaal verslaafd zijn, gaat er weer minder nicotine in de sigaretten. Dan heb je namelijk meer sigaretten nodig voor hetzelfde effect. Goed voor de omzet!
