Er zijn grote verschillen in rookprevalentie tussen hoog-en laagopgeleiden. Het aantal rokers onder de van oorsprong Turkse bevolking is groot. Deze verschillen zijn ondermeer bepalend voor het bestaan van SEGV.
Ook per regio zijn er enige verschillen.

U vindt hier verschillende cijfers die onderbouwing kunnen geven bij het formuleren van lokaal en /of regionaal beleid:

• cijfers die een indicatie geven van het aantal rokers per provincie
• een rekenmethode om het aantal rokers, het aantal mensen dat aangeeft te willen stoppen en het aantal mensen dat overlijdt a.g.v. roken in de gemeente te berekenen: de urgentiemeter
• cijfers die het verschil aangeven tussen aantallen rokers hoog-en laagopgeleid
• cijfers die inzicht geven in verschil tussen autochtoon en allochtoon wat betreft rookprevalentie

Laagopgeleide volwassenen
In de leeftijdscategorie van 25-34 jaar komt het verschil in rookgedrag het sterkst tot uiting. In deze groep rookt 70% van de laag opgeleide mannen tegen 25% van de hoog opgeleide mannen. Bij de vrouwen is dit respectievelijk 50% van de laag opgeleiden en 20% van de hoog opgeleide vrouwen. De verschillen in het percentage rokers tussen de verschillende opleidingsniveaus zijn de afgelopen tien jaar groter geworden (TNS NIPO, COR, 2009).

Laagopgeleide jongeren
Meer laag opgeleide jongeren roken. Als jongeren ongeveer 13 jaar oud zijn, neemt het aantal rokers onder hen aanzienlijk toe. In 2009 lag het percentage jongeren tussen de tien en veertien jaar dat rookte nog ongeveer op 7%. Tussen vijftien en twintig jaar is dat al 36% (TNS NIPO, RJM, 2009). Hoe lager het schooltype, hoe meer leerlingen er roken. Op het VMBO-b rookt 16% van de leerlingen dagelijks, terwijl dit op het VWO slechts 7% is (TNS NIPO, RJM, 2009).
Lees meer >